Het labelen van E150a, oftewel gewone karamel, zou heel eenvoudig moeten zijn. Maar voor veel voedings- en drankbedrijven levert het een enorm probleem op. Bovendien kan iets wat in het ene land wel is toegestaan, in een ander land juist afgekeurd worden. Deze veelvoorkomende misverstanden over de etikettering van E150a op de wereldmarkt leiden tot kostbare problemen, vertragingen en ontevreden klanten.
Het belangrijkste onderwerp dat hier aan bod komt, is de wereldwijde ongelijkheid in voedselnormen en -voorschriften. De consensus over het E150a-label voor ontbijtgranen verschilt per land. Dit is te wijten aan een aantal veelvoorkomende redenen.
De "juiste" naam kan ongetwijfeld verschillen per regio. Voordat u uw verpakkingsontwerp definitief maakt, is het altijd raadzaam om de specifieke regelgeving van uw doelmarkt te raadplegen.
Het is misschien lastig om E150a niet als "natuurlijk" te willen bestempelen. Het wordt geproduceerd door suikers, zoals suiker of glucosestroop, te verhitten. Dit proces is vergelijkbaar met de manier waarop je thuis karamel maakt. Daarom heeft het productieproces van E150a als gewone karamelkleurstof een sterke aantrekkingskracht in het kader van een "clean label". Desalniettemin is de term "natuurlijk" een juridisch gevoelig woord op voedingsetiketten. In veel grote markten, waaronder de VS, mag een stof die een chemische verandering heeft ondergaan, wettelijk gezien niet als "natuurlijk" op de ingrediëntenlijst worden vermeld. Dit geldt zelfs als de verandering simpelweg het gevolg is van verhitting. De wetgeving is vaak zeer streng en verschilt per land. Deze situatie leert alle fabrikanten een belangrijke les: de term "clean label" is niet hetzelfde als "natuurlijk". Het gebruik van het label "natuurlijk" kan leiden tot juridische problemen. Sommigen zullen je ervan beschuldigen klanten te misleiden. Een veel effectievere en duidelijkere manier is om de juiste en toegestane terminologie te gebruiken. Ze kunnen het zien als "Karamelkleurstof (voor kleur)" of gewoon "Karamelkleurstof" op de ingrediëntenlijst. Deze eenvoudige vermelding van het ingrediënt is de beste manier om het te presenteren. Er zijn in dit geval geen mogelijke rechtszaken.
Met decennialange ervaring in de branche hebben we de beste praktijken van talloze voedselproducenten die wereldwijd willen uitbreiden, bestudeerd. Een van de meest voorkomende problemen is de verkeerde etikettering van E150a. We hebben een checklist samengesteld met de belangrijkste punten waar u op moet letten. Dit helpt om veelvoorkomende misverstanden over de etikettering van E150a op de wereldmarkt te voorkomen.
In de EU: Negeer de hoeveelheidsregels (QUID)
In landen van de Europese Unie kan het verplicht zijn om percentages in de ingrediëntenlijst te vermelden. Dit geldt bijvoorbeeld wanneer een ingrediënt op de voorkant van de verpakking wordt weergegeven. Uw etiket zou bijvoorbeeld kunnen vermelden: "rijke bruine kleur". Als die kleur afkomstig is van E150, moet u dit ook vermelden als "Karamelkleurstof E150a (0.5%)". Deze regels zijn bedoeld om fabrikanten te beschermen tegen misleiding van klanten over de hoeveelheid van een ingrediënt in hun producten.In Noord-Amerika: Allergie-informatie vergeten
Het belangrijkste om te weten is dat E150a geen veelvoorkomend voedselallergeen is. Desondanks kan de suikerbron die bij de productie ervan wordt gebruikt wel allergieën veroorzaken. Als uw karamelkleurstof van tarwe is gemaakt, bent u verplicht dit te vermelden. Deze informatieplicht wordt in de VS voorgeschreven door de Food Allergen Labeling and Consumer Protection Act (FALCPA). Deze wet vereist dat op het etiket staat: "Karamelkleurstof (bevat tarwe)". Het is echter van groot belang om de herkomst van uw ingrediënten te kennen.
